Beni böyle görünce ne akıllı sandınız değil mi? Aslında öyleyim elbette ama şimdi size annemle bu hafta ki gece yarısı maceralarımızı anlatayım diyorum ; bu haftaya gecenin 3 ünde kapisan kavgasıyla başladık...Bir gece gözlerim kapalı annemi çağırdım yanıma koşarak geldi elbet ondan kapisan (capri sun ) istedim ağlayarak fakat o beni avutmaya çalıştı çok sinirlendim.Oysaki isteğimi gayet net dile getirmiştim. Öfkelendim ve isteğimde direttim bu sanırım 45 dk 1 saat kadar sürdü sonunda nasıl oldu anlamadım ama annem bana su verdi ve bir daha gözümü açtığımda sabah olmuştu.

İkinci gece ise yine aşağı yukarı aynı saatlerde dişlerimi fırçalamak istedim temizlik imandan gelir ama anneme yine diş geçiremedim uzun bir savaşın ardından gene anlayamadığım şekilde sabah oldu..

Ve dün gece ise anneme şaşırtmaca yaptım her gecenin ayrı bir konusu olurken dün gece bir potpori yaptım ki birinden biri tutsun...

Önce kalk dedim lalapo aç ( Teletubbies ) sonra top istedim getirdiği topları beğenmedim diğer topları istedim onları da getirdi sonra koy bunları sepete istemiyorum dedim koydu. Sonra müzik aç dedim açtı. Sonra kalk bi evi turlayalım dedim kalktık oturma odasını ve mutfağı gezdik...Bu kültür turumuz diğerlerinden çok daha uzun sürdü tabi ama sonunda gene nasıl sabah olduğunu anlayamadım yaaa. Bu işte bir tuhaflık var ama çözeceğim  elbet. Bu akşam ki taktiğimi planlıyorum şimdi....

Eskiden hayat ne güzeldi. Yer içer uyurduk. Şimdi öyle mi ya.... Bir sürü yapılacak kırılacak araştırılacak şey var...

Ne diyeyim bilmiyorum ki herşey ortada daha fazla konuşursam annem kan çıkaracak :))))

Dedim ya en derin uykular babamla sarılıp uyuduğum zamanlar ama anlamadığım nokta babam da her seferinde en az benim kadar uykuya muhtaçtı.. Neden olabilir acaba hala çözebilmiş değilim....

Annemin onca emeğine onca çabasına karşın en derin uykularımı babamla uyuyor olmam biraz hasetlik durumu uyandırıyordu galiba ama ne yapayım burası daha güven verici gibi :) Hem uyandığımda anında herşeyimi hazır edecek birinin başımda uyanık olup nöbet tutması işleri daha da kolay kılıyor....

İşte ömrümün ilk günlerinden yine zor bir gecenin anısı. Annemin benimle beraber ağlamaktan gözleri şişmiş bense o kolların sıcaklığı ve kalp atışlarıyla beraber dinlediğim anne karnında bebekler için müzik cd. si ile biraz olsun rahatlamış ve nihayet uyuyakalmışım. Ama uzun sürmeyecek kimbilir bu fotoğraf çekildikten kaç dakika sonra yeni bir kriz geldi :)

E tahmin ettiğiniz gibi onca koşuşturma ve Türkiye nin yeni Derya Büyükuncu olma çalışmalarımdan sonra bu uykuyu hakettim ben